Chios Island

Η Ελλάδα πάντα αποτελεί μια ιδιαίτερη περιπέτεια

Κανένα σχόλιο

Δημοσιογράφος

17/2/2015
ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Ζω και εργάζομαι στην Αθήνα αλλά, λόγω δουλειάς, ταξιδεύω κάθε χρόνο σε πολλά μέρη της χώρας. Ανάμεσα στους προορισμούς μου το καλοκαίρι ήταν η Σκόπελος, η Σαντορίνη, τα Χανιά στην Κρήτη, η Πελοπόννησος και η Χίος.

 

Η Ελλάδα πάντα αποτελεί μια ιδιαίτερη περιπέτεια. Συνεχώς με συνεπαίρνει η διαφορετικότητα των τοπίων, ακόμα κι όταν επισκέπτομαι ξανά το ίδιο μέρος. Όταν ήμουν παιδί, περνούσα σχεδόν κάθε καλοκαίρι στο χωριό της Ελληνίδας προγιαγιάς μου στην Πελοπόννησο, συγκεκριμένα στην Ορεινή Αρκαδία. Αφού έγινα φίλη με όλο το χωριό, καθημερινά σχεδόν περίμενα έναν αγρότη με το γάιδαρό του και μετά πήγαινα καβάλα μέχρι τον αχυρώνα. Ο αγρότης μου έλεγε ακούραστα ιστορίες, παραμύθια και μύθους της περιοχής. Αυτή είναι μια από τις αγαπημένες μου παιδικές αναμνήσεις.

 

Ο αγρότης μου έλεγε ακούραστα ιστορίες, παραμύθια και μύθους της περιοχής

 

Η πιο όμορφη εικόνα από την Ελλάδα είναι η ορεινή επαρχία της Πελοποννήσου, συχνά με θέα στη θάλασσα. Αλλά και η καλδέρα στο νησί της Σαντορίνης έρχεται στο μυαλό μου όταν σκέφτομαι την Ελλάδα. Σε συνεργασία με τον Κλάους Μπότιγκ, έγραψα τον πρώτο μου ταξιδιωτικό οδηγό της Σαντορίνης για τις εκδόσεις DuMont. Έκτοτε αυτό το νησί το νιώθω πολύ κοντά μου. Το πρώτο μου ταξιδιωτικό ρεπορτάζ γράφτηκε για την εφημερίδα Greece και είχε θέμα το νησί της Πάρου. Και αυτή είναι μια εμπειρία που θα μείνει για πάντα στην καρδιά μου.

 

Tο φθινόπωρο πάντα με συναρπάζει η ιδέα μιας ζεστής ελληνικής ψαρόσουπας. Όταν ξαναπάω στη Χίο, θέλω να δοκιμάσω χειροποίητα ζυμαρικά, τα «χερίσια», με σάλτσα φρέσκιας ντομάτας. Όταν επισκέπτομαι τη γιαγιά μου, ανυπομονώ να γευθώ κολοκυθοκορφάδες από τον κήπο γεμιστές με τυρί, αλλά και κολοκυθοκεφτέδες στο φούρνο, σερβιρισμένους με τζατζίκι.

 

 

Εδώ και πολλά χρόνια δεν έχω αγοράσει αναμνηστικά επειδή δεν θα χωρούσαν πλέον στο διαμέρισμά μου. Ωστόσο, σε κάθε ταξίδι, παίρνω μαζί μου παραδοσιακά εδέσματα. Για παράδειγμα, το γλυκό κρασί Βισάντο από τη Σαντορίνη ή απίθανο τόνο από την Αλόννησο. Επιπλέον, μερικές φορές βρίσκω χώρο στη βαλίτσα μου για μέλι ή τσάι του βουνού, σπιτική μαρμελάδα ή γλυκά του κουταλιού φτιαγμένα από φρούτα ή λαχανικά και, φυσικά, τυρί με τη δική του ιδιαίτερη γεύση από περιοχή σε περιοχή. Η Ελλάδα δεν παράγει μόνο φέτα!

 

Σχεδόν κάθε χρόνο στην ταξιδιωτική μου ατζέντα βρίσκονται η Σαντορίνη, η χερσόνησος της Χαλκιδικής, συμπεριλαμβανομένης και της Θεσσαλονίκης, και, φυσικά, η Πελοπόννησος. Πάντα ανυπομονώ να δω αυτά τα τρία μέρη. Αυτό που θέλω περισσότερο να εξερευνήσω είναι τα βουνά της κεντρικής και βόρειας Ελλάδας. Το χειμώνα χιονίζει πολύ εκεί και υπάρχουν πίστες για σκι στις οποίες μπορείς να κάνεις ορειβασία το φθινόπωρο και την άνοιξη. Επιπλέον, υπάρχουν μερικά ελληνικά νησιά που δεν έχω επισκεφθεί ακόμη, ανάμεσά τους η Θάσος, τα Ψαρά και η Κίμωλος.

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ


ΚΟΡΥΦΗ