Ηλιοβασίλεμα

Στη Ελλάδα νιώθω μια εκλεκτή καλεσμένη!

Κανένα σχόλιο
31/3/2015
ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Καθώς είμαι μισή Ελληνίδα, από παιδί επισκεπτόμουν την Ελλάδα με τους δικούς μου για να δούμε την οικογένεια της μητέρας μου. Μέχρι τα 16 μου χρόνια είχα δει μόνο την Αθήνα κι ένα μικρό χωριό, το Μαρμάρι, στην Εύβοια. Το αγάπησα αυτό το μέρος. Ήταν παρθένο και χωρίς τουρίστες. Κατόπιν, η πρώτη μου ανακάλυψη ήταν η Σκιάθος, όπου ταξίδεψα μ’ ένα φιλικό μου πρόσωπο όταν ήμουν 17. Φυσικά, έχω δει τα αρχαία μνημεία της Πελοποννήσου – δύο φορές μάλιστα – και κατά τη διάρκεια των σπουδών μου στη Θεσσαλονίκη, επισκέφθηκα μερικά πραγματικά υπέροχα μέρη στη Μακεδονία και τη βόρεια και κεντρική Ελλάδα, όπως τα Μετέωρα ή τις Πρέσπες και τα Ιωάννινα με τη λίμνη τους. Οι λίμνες αυτές μάλιστα δεν έχουν ανακαλυφθεί ακόμα από τους τουρίστες παρόλο που είναι από τις ομορφότερες που έχω δει ποτέ. Μέχρι στιγμής, δεν είχα την ευκαιρία να απολαύσω πολλά από τα νησιά. Ωστόσο, μετά τη Σκιάθο, μπήκαν στον κατάλογο των νησιών που κατόρθωσα να επισκεφτώ η Κέρκυρα, η Λέσβος, η Αίγινα και ο Πόρος – όλα τους υπέροχα αλλά και τόσο διαφορετικά μεταξύ τους. Η Κέρκυρα χαρακτηρίζεται από ιταλικές επιρροές. Η Λέσβος είναι κάπως τραχιά αλλά με απρόσμενη αρχιτεκτονική, ενώ η Αίγινα και ο Πόρος έχουν όμορφες κρυφές παραλίες με πραγματικά ζεστά νερά, τις οποίες και ερωτεύτηκα!

 

Αγαπώ το εγκάρδιο και ζεστό καλωσόρισμα των ανθρώπων. Είμαι μισή Ελληνίδα και μιλώ Ελληνικά με ευφράδεια. Έτσι, με θεωρούν δική τους και με αντιμετωπίζουν υπέροχα. Ποτέ δεν νιώθω σαν τουρίστρια εδώ, αλλά μάλλον σαν εκλεκτή καλεσμένη, μια φίλη απ’ τα παλιά. Το λατρεύω αυτό το καλωσόρισμα!

 

Έχω βρεθεί και σε τροπικά νησιά, αλλά το χρώμα των νερών της Ελλάδας είναι αυτό που προτιμώ!

 

Όταν κλείνω τα μάτια και αναπολώ, βλέπω το χρώμα του νερού. Έχω βρεθεί και σε τροπικά νησιά, αλλά το χρώμα των νερών της Ελλάδας είναι αυτό που προτιμώ. Όταν το βλέπω από το αεροπλάνο, ήδη νιώθω σαν στο σπίτι μου. Και να σας πω και κάτι; Αν έψαχνα για διακοπές δίπλα στη θάλασσα, μόνο ένας προορισμός θα υπήρχε για μένα: η Ελλάδα.

 

Αμέσως έρχονται στο μυαλό οι πειρασμοί  που προσφέρει η ελληνική κουζίνα, όπως το γαλακτομπούρεκο, ακόμα ζεστό απ’ το φούρνο, ή η φρεσκοψημένη μπουγάτσα με κανέλα και άχνη ζάχαρη, ή αυτό το απίθανο γλυκό ψωμί, το τσουρέκι, φτιαγμένο με μαστίχα. Αφού έχω ζήσει στη Θεσσαλονίκη, πρέπει κάθε φορά που έρχομαι στην Ελλάδα να πάρω τσουρέκι, γεμιστό με σοκολάτα, αλλά και αυτό με τα γλυκά κάστανα. Πουθενά εκτός από την Ελλάδα δεν θα βρείτε νοστιμότερο γιαούρτι πασπαλισμένο με μελωμένα καρύδια για πρωινό και σε συνδυασμό με ποικιλία από θερινά φρούτα, όπως ροδάκινα και σύκα. Και τέλος, η σκέψη μου γυρνά επίμονα στο απλό αλλά πεντανόστιμο σουσαμένιο δαχτυλίδι που βρίσκεται σ’ όλους τους ελληνικούς δρόμους, το διάσημο κουλούρι. Αν βρεθείτε στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής, πρέπει να δοκιμάσετε ταχινόπιτα, μια γλυκιά δίνη με κρέμα από ταχίνι. Τη λατρεύω.

 

Στην επιστροφή παίρνω πάντα ελαιόλαδο επειδή το ελληνικό λάδι είναι πραγματικά το καλύτερο και συνδέεται με πολλές παιδικές μου αναμνήσεις: πάντοτε παίρναμε ελαιόλαδο για το σπίτι όταν επισκεπτόμασταν συγγενείς στην Αθήνα.

 

Κατευθύνομαι στην Αθήνα το Νοέμβριο. Αλλά αν μιλάμε για κάτι καινούργιο στην Ελλάδα, πολύ θα ήθελα να εξερευνήσω την Κρήτη. Η βασική ιδέα είναι να ταξιδέψω από την Αθήνα στην Κρήτη ακτοπλοϊκώς κι εκεί να κάνω ένα χαλαρό οδικό ταξίδι και να εξερευνήσω τις ακτές αλλά και την ενδοχώρα του νησιού, ψάχνοντας παράλληλα για μοναστήρια που θα με φιλοξενήσουν για μια νύχτα.

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ


ΚΟΡΥΦΗ