Μπάλος

Κρήτη. Ένας τόπος μαγικός

Κανένα σχόλιο

Ανθρωπολόγος, Blogger

29/3/2016
ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

Επισκέφθηκα πρώτη φορά την Κρήτη στην εκδρομή της πενταήμερης. Μες στην τρέλα της νιότης μου τότε, λίγα πράγματα θυμόμουν από το νησί, το οποίο δεν φανταζόμουν ποτέ ότι έμελλε να γίνει η δεύτερη πατρίδα μου, αφού ο σύντροφός μου και αργότερα άντρας μου, είναι Κρητικός.

 

Δεν είναι δύσκολο να σε κερδίσει η Κρήτη, θα σε μαγέψει από την πρώτη στιγμή

Το ταξίδι στην Κρήτη ξεκίνησε μαζί του το 2006 και από τότε κάθε καλοκαίρι είναι ένας από τους προορισμούς μας. Δεν είναι δύσκολο να σε κερδίσει η Κρήτη, θα σε μαγέψει από την πρώτη στιγμή και θα σε συνεπάρει με τις ομορφιές της.

 

Αξέχαστη θα μου μείνει η πρώτη μας μεγάλη εκδρομή στο νησί. Ξεκινώντας από Ηράκλειο, καταλήξαμε στο νομό Χανίων, με τα παράθυρα του αυτοκινήτου ορθάνοιχτα, ώστε ν’ απολαμβάνουμε τις ευωδιές της ελιάς και των θυμαριών που ταξίδευαν μαζί με τον αέρα. Όλες οι αισθήσεις μου ήταν σε εγρήγορση. Απολάμβανα τις εναλλαγές του τοπίου που από καταπράσινο, μετατρεπόταν ξαφνικά σε γυμνό και βραχώδες, ώστε να εμφανιστεί μπροστά μου κάποια στιγμή το απέραντο γαλάζιο αυτού του τόπου.

 

Πρώτη μας στάση πριν κατηφορίσουμε στις νότιες παραλίες, οι Βρύσες. Αράξαμε στην πλατεία του χωριού κι απολαύσαμε το τρεχούμενο νερό, τη σκιά των πλατάνων και τον πιο γευστικό ελληνικό, ψημένο στη χόβολη.

 

Προορισμός μας ήταν το Λουτρό. Ένα ιστορικό χωριουδάκι, κρυμμένο σε έναν κόλπο, στο οποίο φτάνει κανείς μόνο με καράβι ή πεζός. Στο Λουτρό δε θα βρεις αυτοκίνητα, μηχανάκια και οτιδήποτε άλλο μπορεί να ταράξει την ησυχία σου. Θα βρεις μόνο μια μικρή παραλία και τη θάλασσα. Όμως δε βαρεθήκαμε ούτε στιγμή. Διαβάσαμε βιβλία, ξεφυλλίσαμε περιοδικά κι εφημερίδες, γευτήκαμε καλό μαγειρευτό φαγητό και δροσερά καφεδάκια απολαμβάνοντας τα άγριο τοπίο, νοικιάσαμε κανό και ανακαλύψαμε τις γύρω σπηλιές και τους κολπίσκους, μέχρι που φτάσαμε στα Μάρμαρα. Εκεί σκαρφαλώσαμε στη μοναδική ταβέρνα που υπάρχει, για ν’ απολαύσουμε τη θέα και τις λιχουδιές που μας πρόσφεραν.

 

Λίγες μέρες μετά αφήσαμε πίσω μας το Λουτρό, περάσαμε από Παλαιόχωρα και κατευθυνθήκαμε προς Ελαφονήσι. Η στιγμή που αντικρίζεις από ψηλά το Ελαφονήσι είναι μοναδική! Ένα μέρος απαράμιλλης ομορφιάς, τόσο ξεχωριστό, που κάνει ώρα να συλλάβει ο νους σου αυτό που ακτικρίζουν τα μάτια σου. Περπατήσαμε και εξευνήσαμε το μικρό νησάκι με την ολόλευκη άμμο, τα μικροσκοπικά κοχύλια, τα άγρια κρίνα που επιβιώνουν φυτρωμένα στην άμμο, κάτω από τον καυτό ήλιο, για να βουτήξουμε μετά το τέλος της εξερεύνησης στα διάφανα, δροσερά νερά.

 

 

Το Ελαφονήσι δε χορταίνεται, μα οι μέρες περνούσαν κι εμείς έπρεπε να το πάρουμε απόφαση ότι ήταν πια ώρα να φύγουμε. Ανηφορίζοντας πια προς Χανιά, διανυκτερεύσαμε με σκηνή στα Φαλάσσαρνα απολαμβάνοντας το μοναδικό ηλιοβασίλεμμα.

 

Ο κύκλος του ταξιδιού μας έκλεισε με ένα γρήγορο πέρασμα από τον Μπάλο. Επιλέξαμε να πάμε με το αυτοκίνητο και όχι με το πλοίο. Ο δρόμος από κάποιο σημείο κι έπειτα ήταν δύσκολος, αφού δεν ήταν ασφαλτοστρωμένος, μα η εμπειρία ήταν μοναδική. Μοναδική ήταν και η στιγμή που κατηφορίσαμε με τα πόδια προς τον Μπάλο, αντικρίζοντας αυτόν το μικρό παράδεισο. Μια λιμνοθάλασσα, ντυμένη στα γαλοζοπράσσινα απλώθηκε εμπρός μας κι εγώ έμεινα να την κοιτάζω μαγεμένη. Μετά τη σύντομη βουτιά μας στα σμαραγδένια νερά, ανεβήκαμε και πάλι τα αμέτρητα σκαλιά και αγόρασα μια φέτα καρπουζιού να δροσιστώ, την όποια τελικά αναγκάστηκα να μοιραστώ με μια αδιάκριτη κατσίκα.

υπάρχουν πολλοί ακόμα κρυμμένοι θησαυροί που περιμένουν να τους ανακαλύψουμε…

 

Επιστρέψαμε στο Ηράκλειο ικανοποιημένοι από ένα καλοκαίρι φορτωμένο αναμνήσεις και από τότε έχουμε γυρίσει σχεδόν όλο το νησί, μα είμαι σίγουρη ότι υπάρχουν πολλοί ακόμα κρυμμένοι θησαυροί που περιμένουν να τους ανακαλύψουμε…

 

Αν βρεθείτε ποτέ στην Κρήτη μην προσπεράσετε τους ντόπιους παραγωγούς που στήνουν τους πάγκους τους στην άκρη του δρόμου. Από αυτούς έχω γευτεί το πιο μυρωδάτο μέλι, τις πιο νόστιμες σταφιδολιές κι έχω βγάλει ολόκληρο χειμώνα βράζοντας τα βοτάνια τους.

 

Καλά ταξίδια!

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ


ΚΟΡΥΦΗ